ev.

Black magic według Rosaleen Norton

Black magicRosaleen Norton (1917 – 1979) była australijską malarką i czarownicą.

Obraz może być zaklęciem – tak traktował swe obrazy Austin Osman Spare (1886 – 1956), angielski malarz i okultysta. Podobne wizje stworzyła Rosaleen Norton. Obraz poprzez swe symboliczne bogactwo może zawierać więcej treści niż długi nawet opis. Jest bardziej wieloznaczny, możliwy do zinterpretowania na wielu płaszczyznach, a z drugiej strony siła jego oddziaływania wykracza poza to, co świadomie odczytane i zwerbalizowane. Artysta w tym przypadku staje się pośrednikiem między światami, tak jak szaman wyrusza w podróż duszy, a po powrocie dzieli się swoimi wizjami z członkami społeczności, do której należy. Poprzez artystyczne formy wyrazu umożliwia innym wgląd w te niedostępne na co dzień wymiary. Sztuka jego jest też narzędziem wywierania wpływu na rzeczywistość, przede wszystkim rzeczywistość społeczną. Jeśli definiujemy magię jako sztukę wywierania wpływu na rzeczywistość według swej Woli, sztukę możemy postrzegać jako narzędzie magiczne, za pomocą którego artysta – mag może realizować swą jaźń, Wolę. Kreując dzieło twórca wpływa zarówno na siebie samego, gdyż proces tworzenia może być doświadczeniem transformującym świadomość, jak też na odbiorców. Tworzenie ma rangę rytuału, praktyki magicznej, a dzieło jest jednocześnie zapisem tej praktyki jak i rezultatem. Przy czym nie chodzi tu tylko o rezultat w postaci materialnego, konkretnego obrazu. Zgodnie z zamierzeniem twórcy zawarte w obrazie energie mają uaktywniać się przy obcowaniu z nim.

Rosaleen już jako nastolatka próbowała magii rytualnej, a w wieku 23 lat rozpoczęła doświadczenia z autohipnozą. W tym czasie była już dobrze zaznajomiona z teoriami Zygmunta Freuda, Williama Jamesa i – przede wszystkim – Carla G. Junga. Miała także szeroką wiedzę teoretyczną o czarownictwie, demonologii, różnych religiach, czytała pisma Eliphasa Leviego, Madam Bławackiej, Dion Fortune i Aleistra Crowleya, była więc dobrze przygotowana do rozpoczęcia takich eksperymentów. Okazało się, że ma do nich prawdziwy talent. Tak jak A.O. Spare praktykowała automatyczne pisanie i rysowanie. Używała tej techniki między innymi do komunikowania się ze zmarłymi przyjaciółmi, twierdziła, że w ten sposób otrzymywała konkretne i trafne odpowiedzi.

Jej transe przywodzą na myśl transe szamańskie, dokonywane w celu poszukiwania wizji. W ich trakcie wchodziła w kontakt z istotami i bogami z innych wymiarów, przy czym Rosaleen uważała, że istoty te podejmują z nią kontakt na ich własnych zasadach. Uważała Pana, a także Lucyfera, Hekate, Lilith, Geburah czy Eloi nie za przedłużenie jej własnej świadomości, ale za wspaniałe istoty, które mogą zaszczycić ją swoją obecnością wtedy, gdy im będzie na tym zależeć. Jak łatwo zauważyć, przywoływane przez Rosaleen istoty pochodzą z różnych kultur, różnych religii. Jej wierzenia były mieszanką magii, mitologii i fantazji. W panteistycznych wizjach plany materialny i duchowy przenikały się, tworząc harmonijną całość. Wizje te potem przenosiła na swoje obrazy, pełne fantastycznych zwierzęco-ludzkich postaci, nawiązań do mitologii i okultystycznej symboliki. W jej obrazach widać też fascynację stworami nocy i ciemną stroną psyche. Używając Jungowskiej terminologii, można powiedzieć, że Rosaleen kroczyła ścieżką indywiduacji, na której zintegrowanie archetypu Cienia jest jednym z najpoważniejszych zadań.Black Magic by Rosaleen Norton

Tekst stanowi fragment nieopublikowanego jeszcze artykułu o Rosaleen Norton.

Obraz „Black magic” to kopia głównego motywu z obrazu R. Norton o tym samym tytule. Kolory dodane przeze mnie.

Sprzedany.

Ten wpis został opublikowany w kategorii Obrazy i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>